Peter Lerman kullanıcıların eğilmesini veya bellerini burkmalarını engelleyen ergonomik bir kar küreği icat etti ve bu iş fikriyle 3 milyon dolar kazandı. Tabi bu kolay olmadı Bir girişimcinin uzun uğraşlar sonu ürettiği ve patentini aldığı bu ürün bakın ona neler kazandırdı. İş fikrinin içinde dikkatinizi çekmek istediğim önemli bir nokta ise işin çıkış noktası ve ilk toplu siparişini alması.

Hikâyesi: Karlarla kaplı bembeyaz bir harikalar diyarı güzel görünebilir ancak bu karı yürüme yolunuzdan kaldırmak büyük bir soruna dönüşebilir. O kadar sorun olabilir ki, Peter Lerman, sızlayan vücudunun ağrılarına özel bir kar küreği icat ederek son vermeye karar verdi. Böylece eğilip kalkmak veya belini burkmak zorunda kalmayacaktı.

“Karı kürerken aklıma bir fikir geldi. Sonsuza kadar bu konuda makaleler okuyabilirdim ama herkes aynı şeyi tekrarlıyordu; ‘karı kürerken eğilmemeli, kollarınızla kaldırmalısınız’ ” diyordu Lerman bir röportajda. Acemi mucit, kar küremenin yol açabileceği sağlık sorunlarını araştırmaya başladı ve bu araştırmalar tasarımını oluşturmasına yardımcı oldu.

Zoru Başarmak
Lerman, böyle sırtı koruyan bir aleti icat eden ilk kişi değildi ancak önceki girişimler ya başarısız olmuş ya da düşük bir başarı yakalamıştı ve tabiri caizse Lerman’ın Kolay-Kar’ı zoru başardı ve satıcılar ile tüketicilere başarılı bir şekilde ulaştı. Diğer kar küreklerinin tamamı eğilip kalkma sorununu çözmekle uğraşırken, hiç biri karı kaldırıp atarken belini burkmanın nasıl önleneceği konusuna değinmemişti.

Ergonomik Kürek
Lerman, bir “yardımcı kol” ve iki yönlü mil menteşe kullanan ergonomik bir tasarımın mühendisliğini yaptı ve bu sayede kar eğilmeden kaldırılabilecek ve bileğin küçük bir hareketiyle ana mili döndürerek kardan kurtulmak mümkün olacaktı. 

Bu kürek daha hafifti ve kepçesi sıradan kar küreklerine oranla daha küçüktü. Bu icadı pazarlayan şirket de bunun kaldırılacak yükü sınırlayarak daha güvenli bir iş oluşmasını sağladığını iddia etmekteydi.
 
Lerman’ın kar küreğinin piyasaya çıkması çok da kolay olmadı, çünkü tedbirli davranan sanayiler ve yeni ürünlerden sıkılan tüketicilerle başa çıkmak zorundaydı. Ancak bu onu yıldırmadı ve ödüllü tasarımına giden yolda daha fazla konsantre olmasını sağladı. Piyasayı tamamen bir kenara atmadı ancak çok da endişelenmedi bu konuda; bütün enerjisini işe yarayacak bir tasarım üzerine harcadı.  

Mucitlerin, tüketiciyi kendi fikirlerinin piyasadaki diğer her şeyden daha iyi olduğuna ikna etmek için birkaç saniyeleri olduğunu bilerek, Lerman, insanların çok çabuk anlayacağı bir şey tasarlamak zorunda kalacağını biliyordu.

Prototip Değişiklikleri
Lerman küreği tutmayan el için bir “yardımcı kolun” da bulunduğu bir prototip tasarladı. Ancak aklına çok da yatmadı; çünkü daha sağlam ve üretimi daha kolay olmalıydı. Bu yüzden geliştirmeye devam etti. Çizim ve prototip tasarımları istediği şekle gelene kadar toplamda yaklaşık 6000 Dolar harcadı. 

Bir sonraki kar yağışında buluşunu test etti ve başarılı oldu, belinde hiçbir şey yoktu. Ancak ondan sonraki birkaç yıl boyunca ürününü üretip pazarlamaya istekli birilerini bulmaya çalıştı.

Ürün Lisanslama
Ürününü, 60 saniyelik ev eşyaları TV reklamları yapan bir şirkete sundu ama ilgilenmediler. Ancak Lerman, mucitlerin ürünlerini lisanslayan bir şirket olan Matony Products şirketinin başkanı Lou Matinale’ye yönlendirildi. Matinale bu fikri sevdi ve üretim ve pazarlamasını üstlendi ve Lerman ile tüm satışın belli bir yüzdesini ona veren ayrıcalıklı bir anlaşma yaptı.  

Matinale tasarımları Çin’deki üreticilere ulaştırmakla uğraşırken Lerman yıllar önce başlattığı ancak ücretlerini ödeyemediği için yarım kalan patent sürecini yeniden başlattı.
 
Toplu Siparişler : Kolay-Kar’ın ilk büyük siparişi mağazalarında 38.000 tane bulunmasını isteyen Home Depot’tan geldi ve o zamandan beri Kuzey Amerika’daki daha binlerce müşterinin Lerman’ın buluşuna kanı ısındı.