iş fikirleri-pazarlama-satış-inovasyon-girişimcilik-bayilik ve franchisingler
Özel Arama
Askıda Kahve
morfikirler gönderdi. |
28 Nisan 2008
Güzel bir olay daha önce defalarca yayınlamış ama genede paylaşmak istedim.Keyifli ve düşünceli okumalar:)
İtalya’da Venedik’in kenar mahallelerinden birinde, bir Cafe-Bar’da, espressolarımızı içiyorduk. İçeri giren müşterilerden biri barmene, “iki kahve, biri askıda!” dedi; iki kahve parası verdi, bir kahve içip gitti.
Barmen de duvar üzerinde asılı duran çiviye bir küçük kağıt astı.Biraz sonra içeri iki kişi girdi. Onlar da “Üç kahve, biri askıda” dediler; Üç kahve parası verdiler ve iki kahve içtikten sonra gittiler.
Barmen “askı”ya yine bir küçük kağıt astı. Bunun gün boyu böyle sürdüğü anlaşılıyordu.Bir süre sonra kahveye, üstü başı biraz eski-püskü, belli ki yoksul bir kişi girdi ve Barmen’e “Askıdan bir kahve!” dedi.
Barmen hemen bir kahve hazırladı ve yeni müşterinin önüne koydu.Yoksul kişi, kahvesini içtikten sonra para ödemeden çıktı, gitti. Barmen’se, duvardaki askıya taktığı kağıtlardan birini kopardı, parçalayıp çöp kutusuna attı.
Bu günün sonunda, gözlerimizi yaşartan bir “İtalyan toplumsal terbiyesi” öğrendik: Bir Venedikli için yaşamsal olmasa da, kahve, günlük yaşamda önemli bir yer tutmaktadır. Kahve içecek kadar parası olmayan kişilere yardım edebilecek düzeydeki kişiler, bir kahve parası daha ödüyorlar. Yardım ettiği kişiyi görmedikleri için bu kişiler de daha mutlu oluyorlar; kimden geldiğini bilmedikleri bu ikramı kabul edenler de daha huzurlu!
Yardım eden ile alan arasında, bu cafe-bar’daki garson gibi köprü görevi yapan kişilerinse, güleryüzlü ve sevgi dolu olmaları gerekiyor. İçeri giren yoksul bir kişinin “Bana askıda kahve var mı?” diye sormasına gerek bırakmamak için, askıda kahve olduğunu belirten kağıt parçalarını kolaylıkla görülebilen bir yere asmaksa, bu olgunun zarif bir bölümü...
İtalya’da Venedik’in kenar mahallelerinden birinde, bir Cafe-Bar’da, espressolarımızı içiyorduk. İçeri giren müşterilerden biri barmene, “iki kahve, biri askıda!” dedi; iki kahve parası verdi, bir kahve içip gitti.
Barmen de duvar üzerinde asılı duran çiviye bir küçük kağıt astı.Biraz sonra içeri iki kişi girdi. Onlar da “Üç kahve, biri askıda” dediler; Üç kahve parası verdiler ve iki kahve içtikten sonra gittiler.
Barmen “askı”ya yine bir küçük kağıt astı. Bunun gün boyu böyle sürdüğü anlaşılıyordu.Bir süre sonra kahveye, üstü başı biraz eski-püskü, belli ki yoksul bir kişi girdi ve Barmen’e “Askıdan bir kahve!” dedi.
Barmen hemen bir kahve hazırladı ve yeni müşterinin önüne koydu.Yoksul kişi, kahvesini içtikten sonra para ödemeden çıktı, gitti. Barmen’se, duvardaki askıya taktığı kağıtlardan birini kopardı, parçalayıp çöp kutusuna attı.
Bu günün sonunda, gözlerimizi yaşartan bir “İtalyan toplumsal terbiyesi” öğrendik: Bir Venedikli için yaşamsal olmasa da, kahve, günlük yaşamda önemli bir yer tutmaktadır. Kahve içecek kadar parası olmayan kişilere yardım edebilecek düzeydeki kişiler, bir kahve parası daha ödüyorlar. Yardım ettiği kişiyi görmedikleri için bu kişiler de daha mutlu oluyorlar; kimden geldiğini bilmedikleri bu ikramı kabul edenler de daha huzurlu!
Yardım eden ile alan arasında, bu cafe-bar’daki garson gibi köprü görevi yapan kişilerinse, güleryüzlü ve sevgi dolu olmaları gerekiyor. İçeri giren yoksul bir kişinin “Bana askıda kahve var mı?” diye sormasına gerek bırakmamak için, askıda kahve olduğunu belirten kağıt parçalarını kolaylıkla görülebilen bir yere asmaksa, bu olgunun zarif bir bölümü...
Gelen Yorumlar
Toplam 7 yorum,
1-7 arası gösteriliyor, yeni tarihliler sonda.
italyaya kadar gitmeye gerek yok bence: http://gezicini.blogspot.com/2007/06/askda-ekmek.html http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=23831 hatta, bir de kısa film varmış: http://askidaekmek.sinemuslim.com/film-izleindir.html benzer bir hadise, tarihimizden: zimem defteri: http://www.hafif.org/yazi/zimem-veresiye-defteri bu da bonus olsun: http://onpunto.com/ShowBlog.aspx?Web=gunlukhayat&CId=118342
Merhaba Askıda ekmek olayını bende okudum oda güzel.
Merhaba Askıda ekmek olayını bende okudum oda güzel.
nahnu bey eklemiş.
| 29 Nisan 2008 Saat
07:24
Küçükyalı klavuzçayırı mah. semt fırınımızda da uygulanmakta. Sonuna kadar destekliyoruz.
gökhan balcı eklemiş.
| 30 Nisan 2008 Saat
15:03
Eskişehir'de Hasan Polatkan'da eski köşede bir fırında da (eski Ekin Ekmek'in oldugu yer) uygulanıyordu... Şimdi durum nedir bilmiyorum... Bağış sayısı, ekmek alanların sayısından çok daha fazlaydı...
Ahmet O. Kalabak eklemiş.
| 30 Nisan 2008 Saat
19:39
işim gereği Bingöle ilk geldiğimde bende bir fırında görmüştüm... buda internetin ve bilginin en ücra köşelere bile yaıyıldığının güzel bir kanıtı...
tarık soylu eklemiş.
| 01 Mayıs 2008 Saat
04:13
insanın kendinden başkasınıda düşünmesi gerektiğine çok hoş ve nazikce bir durum bu...
Ender ÇUBUKÇU eklemiş.
| 29 Mayıs 2008 Saat
03:25
biz TÜRK ler bunu yüzyıllar öncesinde başarmış bir toplumuz.. inanmayan yada bilmeyenler için delilleriyle aşağıdaki linkte.. haa..!! siz illada avrupa hayranlığı diyorsanız, ona yapacak birşeyimiz maalesef yok.. LÜTFEN TIKLAYIN..!! http://rapidshare.de/files/40256540/infak_nedir.pps.html
Ahmet UĞUZ eklemiş.
| 17 Ağustos 2008 Saat
14:53
işte sorun tam o noktada aslında.. geçmişte yapmışız ama şimdi neden böyle hoşgörülü olamıyoruz toplumca... hayran olunması gereken onlar değildir, biziz ama kendi değerimizi anlamıyoruz. gözlerimizdeki hayal perdesi hep çekili... sunumunuz için teşekkürler
Ender ÇUBUKÇU eklemiş.
| 20 Ağustos 2008 Saat
05:46
Son Yorumlar
Hamsi tava (4)
D&P Perfumum (13)
Evlere ütü hizmeti (11)
Head and shoulders (21)
Mobil oto yıkama (33)
Ev yemekleri hakkında (135)
Bardakta makarna (67)
Otomat makineleri (36)
Nasıl işletirsiniz? (23)
Cam Raflar (8)
Prefabrik ev (39)
Domain satmak. (29)
Son Eklenenler
Morfikirler
