Hong Konglu bir ayakkabı üreticisi, Güney Pasifik’teki ücra bir adada ayakkabıları için bir pazar olup olmadığını merak etmiş.
Adaya bir sipariş alma sorumlusu göndermiş; sipariş sorumlusu üstünkörü bir incelemeden sonra, şu telgrafı çekmiş: “Buradaki insanlar ayakkabı giymiyor. Pazar yok.”
İkna olmayan Hong Konglu üretici, adaya bir satışçı göndermiş. Satışçı şu telgrafı çekmiş: “ Buradaki insanlar ayakkabı giymiyor. Muazzam bir pazar var.”
Satış temsilcisinin o kadar çok ayakkabısız ayak görüp coşmuş olmasından korkan üretici, adaya üçüncü bir kişi, bir pazarlamacı göndermiş. Bu pazarlama profesyoneli, kabile reisi ve birkaç yerliyle görüşmüş ve şu telgrafı çekmiş:  “ Buradaki insanlar ayakkabı giymiyor. Bunun sonucu olarak ayakları yara bere içinde… Şefe, ayakkabıların, bu insanların ayakla ilgili sorunlarının önlenmesine nasıl yardımcı olabileceğini gösterdim. Heyecanlandı. İnsanlarının % 70’inin, çifti 10 dolara, ayakkabılardan alabileceğini söylüyor. Muhtemelen, ilk yılda 5000 çift ayakkabı satabiliriz. Ayakkabıları adaya getirmenin ve dağıtımı oluşturmamızın bir çift ayakkabı başına maliyeti 6 dolar olacaktır. İlk yılda 20.000 dolar kazanırız ki bu da, yatırımımıza bakıldığında, bize yüzde 20’lik bir yatırım getirisi (ROI)oranı sağlayacaktır; bu oran da bizim yüzde 15’lik normal ROI’mizden fazladır.
Bu pazara girerek gelecekte elde edeceğimiz kazançların yüksek değerinden bahsetmiyorum bile… Ben bu pazarda ilerlemeyi öneriyorum.